Grudzień w „Naszym Domu” był czasem wyjątkowym — czasem ciszy, oczekiwania i rodzącego się Światła. W adwentowej ciemności zapalaliśmy małe iskry nadziei, przygotowując serca na przyjście Boga, który przychodzi cicho, z miłością i bliskością.
Adwent – czas uważnego oczekiwania
Wspólne przeżywanie Adwentu stało się dla naszych Wychowanków drogą ku Betlejem.
Podczas rorat, które odbywały się w poniedziałki, wtorki i środy o godz. 16.00, dzieci i młodzież uczyły się, że w ciszy rodzi się Pan.
W tym roku nasza roratnia droga do Betlejem była wyjątkowa. Razem z Maryją, Józefem, pasterzami i Mędrcami odkrywaliśmy tajemnicę Bożego Narodzenia. Uczyliśmy się uważności
i radości z prostych symboli: opłatka, sianka pod obrusem i blasku Pierwszej Gwiazdki. W naszych dłoniach powstawało rękodzieło, a w sercach — gotowość na przyjęcie Gościa.
Na początku grudnia, w trakcie rorat, w sposób szczególny modliliśmy się za naszego kapelana — ks. Andrzeja K., który ostatniego dnia listopada przeżywał swoje imieniny. Dzieci i młodzież otoczyły Go modlitwą, prosząc o zdrowie oraz potrzebne łaski do dalszej posługi. Nie zabrakło również serdecznych życzeń i wyrazów wdzięczności za Jego obecność pośród nas.
Każdego dnia dzieci starały się także zbierać dobre uczynki, zapisując je w przygotowanych sercach. Powstało wiele pięknych, kolorowych Serc Dobra, które stały się znakiem codziennej pracy nad sobą i wrażliwości na drugiego człowieka. Losowane serca przynosiły szczególną radość — dzieci, których serca zostały wylosowane, otrzymywały figurę Matki Bożej, jako znak Jej bliskości, opieki i zaproszenie do dalszego wzrastania w dobru.
W modlitewnym skupieniu pamiętaliśmy również o solenizantach. Uczestniczyliśmy we Mszach Świętych imieninowych, otaczając modlitwą siostry i wychowawców.
„Zróbmy razem coś dobrego” – spotkanie ze Świętym Mikołajem Biskupem
Wyjątkowym wydarzeniem było spotkanie ze Świętym Mikołajem Biskupem 4 grudnia 2025r. , które — jak każde spotkanie z Nim — miało głęboki, poruszający i pełen dobra charakter.
Dzieci i młodzież wcześniej otrzymały od Świętego Mikołaja piękny list z prośbą o wykonanie szczególnych zadań. Każda grupa przygotowała jeden wspólny Domek z Piernika, który stał się symbolem miłości, współpracy i dobra.
Dzieci napisały także listy z prośbą o dobro dla innych — nie dla siebie. Były to słowa płynące prosto z serca, pełne życzliwości i troski. Powstał również Czerwony Worek Dobra, do którego każdy włożył drobny upominek lub gest serca, aby później podarować go osobie potrzebującej.
Był to niezwykle wzruszający znak otwartości, wrażliwości, hojności i gotowości do pomagania.
Bo kiedy jednoczymy siły i działamy z miłością — rodzi się prawdziwe DOBRO, które rozświetla świat.
Święty Mikołaju Biskupie — dziękujemy Ci nie tylko za materialne prezenty, ale przede wszystkim za to, że uczysz nas dobra. Za to, że inspirujesz, poruszasz serca i pokazujesz, jak dostrzegać potrzeby innych oraz stawać się lepszymi ludźmi każdego dnia.
Profilaktyka i wspólnota
Mimo świątecznej atmosfery, grudzień był w „Naszym Domu” także czasem uważnej pracy nad sobą i relacjami.10 grudnia 2025r. grupa dziewcząt wzięła udział w zajęciach z programu profilaktyczno-wychowawczego dotyczącego przeciwdziałania agresji. Spotkanie, wzbogacone rozmową i materiałami filmowymi, stało się ważnym czasem refleksji nad emocjami, budowaniem zdrowych relacji oraz wzajemnym szacunkiem.
Również w grupie chłopców odbyło się kameralne spotkanie przy wigilijnym stole. W atmosferze prostoty i bliskości, łamanie się opłatkiem stało się pięknym podsumowaniem Adwentu oraz okazją do umacniania braterskich więzi, bycia razem i uczenia się wspólnoty.
Spotkanie wigilijne „Naszego Domu”
W tym wyjątkowym, świątecznym czasie spotkaliśmy się przy wspólnym stole, aby dzielić się radością i oczekiwać Narodzenia Pana Jezusa. Dzieci i młodzież „Naszego Domu” przedstawiły jasełka pt. „Dar Miłości”, które przypomniały nam, że prawdziwy Dar nie polega na tym, co dajemy, lecz na Tym, którego otrzymujemy — na obecności Boga, który przychodzi i daje siebie człowiekowi.
Łamanie się opłatkiem, wspólna radość oraz ciepło spotkania wypełniły ten wieczór wdzięcznością i wzajemną życzliwością.
Dziękujemy wszystkim Gościom za obecność, uśmiech i dobro wniesione w ten wyjątkowy czas.
„Dar Miłości” – jasełka
Jasełka opowiadały o Darze, który nie krzyczy i nie szuka rozgłosu, ale potrafi przemienić całe życie. Przypomniały nam, że często wydaje się, iż to my obdarowujemy, podczas gdy w rzeczywistości to my sami najwięcej otrzymujemy.
Bo największym Cudem jest Ten, który przychodzi —Bóg, który w ciszy Betlejem, w Domu Chleba, daje człowiekowi Miłość. Miłość, która podnosi, leczy i sprawia, że nawet najmniejszy gest serca staje się wielki.
Dziękujemy wszystkim, którzy byli z nami w tym wyjątkowym czasie. Gościom za ich uśmiech
i obecność, wychowankom za ich wrażliwe serca, a pracownikom za trud włożony
w przygotowania.
Niech Światło Bożego Narodzenia towarzyszy nam przez całe Święta
i rozświetla każdy dzień nadchodzącego Roku.
